Ταμπουλέ

Την πρώτη φορά που δοκίμασα ταμπουλέ ήταν μια ζεστή καλοκαιρινή νύχτα στην Αθήνα, πρέπει να ήμουν γύρω στα 19-20. Θυμάμαι που τσίμπησα λίγη σαλάτα με το πιρούνι μου και σκεφτόμουν απο μέσα μου ‘τι να είναι αυτό τώρα…’ και την επόμενη στιγμή αισθανόμουν όλα τα ζουμερά και φρέσκα υλικά σε μια μόνο πιρουνιά.. ‘πόσο τέλεια μπορεί…

Μοσχάρι με ξινό τραχανά & δαμάσκηνα

Nομίζω τις περισσότερες φορές συμβαίνει το εξής: μας δίνει η γιαγιά/μαμά/θεία τον ξινό τραχανά, αυτόν απο σιτάρι, τον βάζουμε σ΄ένα βάζο και μετά… και μετά τι άραγε; Τραχανόπιτα θα μου πείτε. Ωραία, τέλεια! Εκτός απο τραχανόπιτα; Ή να το πάρουμε απο την άλλη. Μοσχάρι με ρύζι ή πατάτες ή ρύζι ή πατάτες .. και πάει…

Μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα σολωμού

Όταν ήμουν παιδί δεν τρελαινόμουν για μακαρόνια.. Όταν όλα τα παιδιά ήθελα κάθε μερα μακαρόνια εγώ μάλλον θα προτιμούσα ψάρι! Το ξέρω, περίεργο.. Ωστόσο με τα χρόνια, τα μακαρόνια στάθηκαν τρομεροί σύμμαχοι, ειδικά κατά τα φοιτητικά μου χρόνια όπως επίσης και τις πολύ γεμάτες μέρες δουλειάς. Κατάλαβα πως τα είχα κρίνει λάθος… Οπότε τώρα πια…