Ιμάμ μπαϊλντί

Στο τέλος του καλοκαιριού βρέθηκα και πάλι στη Θεσσαλονίκη. Αυτή η πόλη έχει κάτι το ξεχωριστό. Ο αέρας της έχει ζεστασιά, σε γλυκαίνει. Και ενώ τριγυρνάς στις γειτονιές σου, ξέρεις όλους τους δρόμους, τα στενά, δεν είναι τίποτα το ίδιο. Κάθε φορά η ίδια αίσθηση. Στην αρχή μια μικρή μελαγχολία αλλά μετά ξέρεις. Ξέρεις πως…

Ριζότο με γαρίδες

Έφτιαχνα ριζότο ξανά και ξανά μέχρι να το πετύχω, το μαγείρεψα για 5 συνεχόμενες μέρες, σημειώνοντας όλες τις αλλαγές που έκανα κάθε φορά. Έψαξα πολλές συνταγές, είδα βίντεο μαγειρικής, ξαναδιάβασα. Η 5η προσπάθεια ήταν καλή.  Η Valentina, η Ιταλίδα συνάδελφος μου, βοήθησε με κάποιες συμβουλές και site για περισσότερες ιδέες! Καλή σας όρεξη! η συνταγή…

Black forest

Δεν μου αρέσουν οι τούρτες για να είμαι ειλικρινής, μου αρέσει πολύ όμως να τις φτιάχνω! Όταν λοιπόν οι συνάδελφοι μου, που δοκιμάζουν τον τελευταίο χρόνο τις περισσότερες μαγειρικές απόπειρές μου, μου ζήτησαν μια Black Forest δέχτηκα με χαρά. Περίμενα την εποχή για τα φρέσκα κεράσια και εψαξα στο μεταξύ μια παραδοσιακή Γερμανική συνταγή. Η…

Βραστά κολοκυθάκια σαλάτα

Όταν ήμουν πιο μικρή, ο Χειμώνας ήταν η αγαπημένη μου εποχή. Κυρίως γιατί έβλεπα συνέχεια όλους μου τους φίλους, πράγμα που το καλοκαίρι ήταν δύσκολο καθώς όλοι σκορπίζαν στα χωριά τους για διακοπές. Αργότερα όταν άρχισα να μαγειρεύω πιο συστηματικά και να καταλαβαίνω περισσότερα για τα διάφορα υλικά (αλλά και για πολλούς άλλους λόγους), συνειδητοποίησα…

Καλαμαράκια με ρύζι & σαφράν

Αυτό το καλοκαίρι στην Ολλανδία έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Όλοι έχουν να το λένε. Δεν είναι οι ηλιόλουστες μέρες που κάνουν τη διαφορά, αλλά το γεγονός πως αυτές οι μέρες ‘κρατάνε’, γίναν βδομάδες ολόκληρες, σε κάνουν να φέρεσαι αλλόκοτα. Χθες ας πούμε βγήκα απ’το σπίτι με το κοντομάνικο χωρίς να πάρω το κλασσικό ζακετάκι μαζί….

Ρεβύθια με πέστο μαϊντανού σαλάτα

Τ’ αγαπημένα ρεβύθια. Υλικό με τόσες πολλές δυνατότητες στη μαγειρική. Σ’ αυτή τη συνταγή ωστόσο όλα ξεκίνησαν μ’ ένα μεγάλο ματσάκι μαϊντανού που είχε ξεμείνει στο ψυγείο μου. Ήθελα λίγο μαϊντανό για την ψαρόσουπα και και λίγα φασολάκια που έφτιαξα αλλά περίσσεψε αρκετός. Προσπαθώ να μην αφήνω υλικά ή φαγητό να χαλάει οπότε κατέληξα σ΄αυτή…

Ψαρόσουπα

Αν ρωτήσεις τον μπαμπά μου ποιο είναι το αγαπημένο του φαγητό θα σου πει «Κάθε μέρα να μου έδινες ψάρια να φάω, όχι δεν θα πω!» Γι’ αυτό και γω σήμερα που είναι και τυπικά η μέρα σου, έφτιαξα μια ψαρόσουπα που ξέρω πως αν ήσουν εδώ (ή αν ήμουν εγώ εκεί) θα την ευχαριστιόσουν…

Γίγαντες

Αυτό το φαγητό μου θυμίζει τον παππού Ζήση και τη γιαγιά Πάτρα. Δεν μπορώ να σας πω ακριβώς το γιατί, μ’έχουν πάρει τα γέλια πάντως τώρα που τα σκέφτομαι όλα.. Λοιπόν, μια γενναία δόση γίγαντες, μια δόση ρύζι (η γιαγιά έφτιαχνε απο τότε sticky rice και δεν το ήξερε) και πέντε μεγάλες ελιές. «Γιαγιά ν’αρχίσουμε…

Κέικ μήλου

Αυτο το κέικ μήλου και κανέλας είναι ένας μικρός παράδεισος! Απλά υλικά που δημιουργούν μικρές βελούδινες μπουκιές. Είναι απο αυτά τα κέικ που μόλις τελειώσει το κομμάτι σου, παίρνεις δεύτερο χωρίς να το πολυσκεφτείς και μόλις τελειώσει το δεύτερο μαζεύεις τα ψιχουλάκια με το δάχτυλο (ή παίρνεις τρίτο και μαζεύεις τα ψιχουλάκια μετά!) Είναι απο αυτά…

Σπιτική λεμονάδα

Μιας και ο καιρός φτιάχνει σιγά σιγά ξεκίνησα πάλι τις ωραίες ποδηλατάδες μου! Χθες ενώ γυρνούσα στο σπίτι, λουσμένη απο τον όμορφο ήλιο (επιτέλους..!) λίγο η κούραση, λίγο η γιορτινή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα, μου ‘μύρισε’ σπιτική λεμονάδα! Στάση στο μπακάλικο του Λιβανέζου ευγενικού κυρίου για λεμόνια, όπου συνήθως τα λαχανικά και τα φρούτα θυμίζουν λίγο περισσότερο…

Κοτσάνια & φύλλα παντζαριού σαλάτα

Η αγαπημένη σαλάτα της Άννας, της αδελφής μου. Εδώ και χρόνια, Σάββατο μεσημέρι, στρώναμε όλοι μαζί τραπέζι, το φαγητό ήταν σίγουρα κάποιο ψάρι συνοδευόμενο με 2-3 διαφορετικές σαλάτες απο τις οποίες πολύ συχνά η μία ήταν τα φύλλα και τα κοτσάνια των παντζαριών. Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι είμαστε απασχολημένοι με το στρώσιμο του τραπεζιού, η…

Μακαρονάδα με ελιές & σκόρδο

Ο ύμνος της μακαρονάδας: «Μακαρονάδα μου λαμπρή, νόστιμη και ζηλευτή, να μου ‘σαι πάντα έτσι ζεστή, με σκορδάκι αχνιστή, και με ελίτσες Καλαμών, τι να το κάνω το ζαμπόν;» Με την ποίηση μέχρι εκεί σκαμπάζω. Το έγραψα όμως σε δευτερόλεπτα μετράει; Ή μήπως τα ατυχήματα είναι θέμα δευτερολέπτων; Ένα έχω να πω, τι ωραία που είναι να τρως…